Wanneer we het hebben over duurzaam beleggen, horen we vaak over de « best in class » benadering. Maar wat houdt dat precies in? In grote lijnen betekent het kiezen van de bedrijven die het beste presteren in hun vakgebied, op het gebied van milieu, maatschappij en bestuur (ESG). We sluiten niet zomaar een hele sector uit, nee, we kijken eerder wie de beste leerling is in elke categorie. Het is een manier om bedrijven aan te moedigen zich te verbeteren, zonder af te zien van investeringen in bepaalde sectoren die belangrijk kunnen zijn voor de economie, maar dan wel door de meest verantwoordelijke te kiezen.
Belangrijkste Punten om te Onthouden
- De « best in class » benadering selecteert de best presterende bedrijven op ESG-criteria binnen hun eigen bedrijfssector.
- Het onderscheidt zich van uitsluitingsstrategieën door niet hele sectoren te verbieden, maar de beste spelers te bevoordelen.
- Deze methode moedigt bedrijven aan om hun ESG-praktijken voortdurend te verbeteren om concurrerend te blijven.
- Het maakt het mogelijk om gediversifieerde portefeuilles op te bouwen met inachtneming van de specifieke realiteit van elke sector.
- Het wordt vaak aangeraden om de « best in class » benadering te combineren met andere methoden, zoals sectorale uitsluitingen, om de verantwoordelijke impact te versterken.
De « Best in Class » Benadering Begrijpen
Verantwoord beleggen, spreekt dat u aan? Er zijn verschillende manieren om dit te benaderen, en een daarvan is de « best in class » benadering. In grote lijnen betekent dit dat we kijken welke bedrijven het beste presteren in hun vakgebied, op het gebied van milieu-, sociale en bestuursaspecten (ESG). We proberen niet hele sectoren uit te sluiten, zoals olie of kolen, maar eerder de kampioenen van duurzaamheid binnen elke industrie te identificeren. Het is een manier om te zeggen: « Oké, deze sector heeft uitdagingen, maar wie doet het het beste? »
Definitie van de « Best in Class » Benadering
De « best in class » benadering is een beleggingsstrategie die de best presterende bedrijven selecteert op ESG-criteria, maar uitsluitend binnen hun eigen bedrijfssector. Het idee is niet om te zeggen dat een sector inherent goed of slecht is, maar eerder om te erkennen dat ESG-uitdagingen en -kansen enorm variëren van de ene industrie tot de andere. Het verminderen van CO2-uitstoot is bijvoorbeeld een andere uitdaging voor een technologiebedrijf dan voor een cementfabriek. Deze methode is dus bedoeld om inspanningen en goede praktijken te belonen, zelfs in sectoren die als meer vervuilend worden beschouwd. Het richt zich op relatief leiderschap in plaats van op absolute drempels.
Onderscheid met Andere Duurzame Beleggingsstrategieën
Het is nuttig om te weten hoe « best in class » zich verhoudt tot andere benaderingen. In tegenstelling tot pure uitsluiting, waarbij hele bedrijven of sectoren worden verboden (zoals die gerelateerd aan wapens of tabak), kan « best in class » bedrijven uit deze sectoren opnemen als ze de beste in hun categorie zijn. Een andere benadering, « best in universe », selecteert de beste ESG-bedrijven uit alle beschikbare bedrijven, wat belangrijke sectorale vertekeningen kan veroorzaken, bijvoorbeeld door hernieuwbare energie te bevoordelen ten koste van andere industrieën. Ten slotte richt « best effort » zich op de continue verbetering van de ESG-praktijken van een bedrijf, zelfs als het nog niet het beste in zijn sector is.
Hier is een klein overzicht om het duidelijker te maken:
| Strategie | Belangrijkste Selectiecriterium | Opname van controversiële sectoren | Potentiële sectorale vertekeningen |
|---|---|---|---|
| Best in class | Beste ESG-prestaties binnen elke sector | Mogelijk (de beste leerlingen) | Laag |
| Uitsluiting | Uitsluiting van bedrijven/sectoren die als schadelijk worden beschouwd | Nee | Hoog |
| Best in universe | Beste ESG-prestaties over alle sectoren heen | Mogelijk (als beste leerlingen) | Hoog |
| Best effort | Verbetering van ESG-prestaties in de tijd | Mogelijk | Laag |
Fundamentele Selectieprincipes
De selectie volgens de « best in class » benadering is gebaseerd op enkele kernprincipes. Ten eerste staat ESG-analyse centraal in het proces. Bedrijven worden beoordeeld op milieuaspecten (uitstoot, afvalbeheer), sociale aspecten (arbeidsomstandigheden, gemeenschapsrelaties) en bestuursaspecten (beloning van leidinggevenden, aandeelhoudersrechten). Vervolgens wordt deze evaluatie vergelijkend uitgevoerd, binnen elke sector. Een bedrijf in de auto-industrie wordt vergeleken met andere auto-bedrijven, niet met een farmaceutisch bedrijf. Ten slotte is het doel om verbetering aan te moedigen. Door de leiders te selecteren, worden anderen aangemoedigd om beter te presteren om kapitaal aan te trekken. Het is een beetje alsof we de beste leerlingen van elke klas een medaille geven, in de hoop dat de anderen harder werken voor het volgende jaar. Het is belangrijk op te merken dat zelfs de beste bedrijven in een sector negatieve impact kunnen hebben; daarom wordt deze benadering vaak aangevuld met andere methoden, zoals betrokkenheid bij bedrijven of analyse van de prestaties van makelaars die deze fondsen beheren.
De « best in class » benadering is een pragmatische methode die de diversiteit van industriële uitdagingen erkent. Het vermijdt te simplistische oordelen over hele sectoren en identificeert en ondersteunt liever bedrijven die concrete inspanningen leveren om hun impact te verbeteren, ongeacht hun activiteitengebied. Dit maakt het mogelijk om gediversifieerde portefeuilles op te bouwen met inachtneming van duurzaamheidsoverwegingen.
Selectiecriteria voor een « Best in Class » Benadering
De « best in class » benadering is gebaseerd op een rigoureuze selectie van de best presterende bedrijven op ESG-criteria, maar dan binnen hun eigen sector. Het gaat er niet om hele industrieën uit te sluiten, maar eerder om de leiders in elk domein te identificeren. Het doel is om bedrijven te bevoordelen die de beste niet-financiële ratings behalen in hun activiteitencategorie. Dit erkent dat de milieu-, sociale en bestuursuitdagingen aanzienlijk variëren van sector tot sector. Zo is de uitstoot van broeikasgassen niet dezelfde uitdaging voor een technologiebedrijf als voor een cementfabriek.
Evaluatie van Sectorale ESG-prestaties
Om de « best in class » benadering toe te passen, is het essentieel om de ESG-prestaties van elk bedrijf te evalueren met inachtneming van zijn sector. Dit betekent dat bedrijven met elkaar worden vergeleken, maar alleen diegenen die in hetzelfde domein actief zijn. We proberen bedrijven te identificeren die zich onderscheiden door hun voorbeeldige praktijken, of het nu gaat om het verminderen van hun ecologische voetafdruk, het beheer van hun personeelsbestand, of de transparantie van hun bestuur.
Hier zijn enkele belangrijke punten om te overwegen:
- Relevantie van indicatoren: Zorgen dat de gebruikte ESG-indicatoren relevant zijn voor de sector van het bedrijf.
- Intra-sectorale vergelijking: De selectie vindt plaats door bedrijven binnen hun eigen sector te vergelijken, niet met de hele markt.
- Potentieel voor verbetering: Identificeren van bedrijven die, hoewel ze al goed presteren, een wens tonen om verder te gaan.
Analyse van Niet-Financiële Ratings
Niet-financiële ratings van gespecialiseerde bureaus zijn een waardevol hulpmiddel voor deze aanpak. Deze ratings vatten de analyse van de ESG-prestaties van een bedrijf samen. Het is echter belangrijk te begrijpen dat deze scores van bureau tot bureau kunnen verschillen. Daarom moet de methodologie achter elke rating worden geanalyseerd om er zeker van te zijn dat deze overeenkomt met de doelstellingen van de belegger. Een goede score garandeert geen totale afwezigheid van risico’s, maar geeft over het algemeen een beter beheer van duurzaamheidskwesties aan. Het wordt vaak aangeraden om informatie uit meerdere bronnen te combineren voor een completer beeld. De analyse van de beste ESG-ratings kan helpen deze selectie te verfijnen.
Rekening houden met Sectorale Specificaties
Een van de sterke punten van de « best in class » benadering is het vermogen om de specifieke realiteit van elke sector te integreren. Het is voor sommige industrieën gemakkelijker om hun milieu-impact te verminderen dan voor andere. Een dienstverlenend technologiebedrijf zal bijvoorbeeld minder moeite hebben om koolstofneutraliteit te bereiken dan een bedrijf in de mijnbouw. De « best in class » benadering erkent dit verschil en selecteert de beste speler in elke categorie, in plaats van een uniforme standaard toe te passen op iedereen. Dit maakt het mogelijk om een gediversifieerde portefeuille op te bouwen die de complexiteit van de economische wereld weerspiegelt en tegelijkertijd de continue verbetering van praktijken binnen elke industrie stimuleert.
De toepassing van de « best in class » benadering vereist een gedetailleerde analyse van ESG-prestaties, altijd in de specifieke context van elke bedrijfssector. Het is geen simpele race om de beste algemene scores, maar een aanpak die de specifieke uitdagingen en kansen van elke industrie erkent om de meest verantwoordelijke en veerkrachtige bedrijven te identificeren.
Voordelen van de « Best in Class » Benadering
De « best in class » benadering biedt verschillende interessante voordelen voor degenen die op een meer verantwoorde manier willen beleggen. Het moedigt bedrijven ten eerste aan om beter te presteren op milieu-, sociaal en bestuursgebied (ESG). Door de besten in elke sector te selecteren, worden de anderen aangemoedigd zich te verbeteren om niet achter te blijven. Het is een beetje als een gezonde competitie waarbij het doel is om vooruitgang te boeken.
Stimulering van Continue Bedrijfsverbetering
Deze positieve selectiemethode stimuleert bedrijven om te kijken naar wat hun best presterende concurrenten doen op het gebied van ESG. Als een bedrijf ziet dat zijn branchegenoten in dezelfde sector betere scores behalen, zal het eerder geneigd zijn te investeren in duurzamere praktijken. Dit creëert een dynamiek van constante verbetering, omdat niemand de laatste van de klas wil zijn. Zo zien we een geleidelijke evolutie van de normen binnen de industrieën. Het is een pragmatische manier om verandering te stimuleren zonder noodzakelijkerwijs hele delen van de economie uit te sluiten.
Opbouw van Gediversifieerde en Gebalanceerde Portefeuilles
Een van de grote sterke punten van de « best in class » benadering is het vermogen om goed gebalanceerde portefeuilles op te bouwen. In tegenstelling tot strategieën die hele sectoren uitsluiten, maakt deze het mogelijk om bedrijven uit alle domeinen op te nemen. Het idee is om de beste speler in elke categorie te kiezen, of het nu gaat om technologie, energie of consumptie. Dit helpt om een goede diversificatie te behouden, wat over het algemeen goed is voor risicovermindering. Zo kan een portefeuille worden opgebouwd die de globale economie weerspiegelt en tegelijkertijd duurzaamheidscriteria integreert. Het is een manier om een gediversifieerde en gebalanceerde portefeuille op te bouwen [318b].
Flexibiliteit bij het Rekenen met Sectorale Beperkingen
Elke bedrijfssector heeft zijn eigen uitdagingen en beperkingen, met name op milieugebied. Het is bijvoorbeeld complexer voor een cementfabriek om zijn CO2-uitstoot te verminderen dan voor een softwarebedrijf. De « best in class » benadering erkent deze realiteit. Het maakt het mogelijk om de best presterende bedrijven binnen hun eigen sector te selecteren, rekening houdend met deze specificaties. Dit maakt de aanpak realistischer en minder dogmatisch. Er wordt niet hetzelfde gevraagd van een bedrijf in de auto-industrie als van een bedrijf in de gezondheidszorg. Deze flexibiliteit is een belangrijk voordeel voor verantwoord vermogensbeheer [8b21].
De « best in class » benadering maakt het mogelijk om de meest deugdzame bedrijven binnen elke sector te selecteren, waarbij de inherente verschillen in economische activiteiten worden erkend en tegelijkertijd een continue verbetering van ESG-prestaties wordt gestimuleerd.
Beperkingen en Aanvullingen op de « Best in Class » Benadering
Risico op Investeren in Controversiële Sectoren
Een van de belangrijkste kritiekpunten op de « best in class » benadering is dat het geen problematische sectoren uitsluit. Zelfs door de best beoordeelde bedrijven op ESG-criteria in elke industrie te selecteren, is het mogelijk om te investeren in sectoren zoals de olie-industrie, tabak of de wapenhandel. Simpel gezegd: de « beste leerling » zijn in een weinig deugdzame klas blijft voor veel ethisch gevoelige beleggers discutabel.
Het komt voor dat portefeuilles met het « best in class » label een verantwoordelijk deel van sterk vervuilende of controversiële sectoren bevatten, wat sommigen doet twijfelen aan de afstemming met de waarden van duurzame ontwikkeling.
Noodzaak om te Combineren met Andere Selectiemethoden
De « best in class » selectie wint vaak aan waarde door aangevuld te worden. Hier zijn enkele vaak gevolgde pistes:
- Sectorale uitsluitingen: bepaalde sectoren volledig schrappen (wapens, tabak, kolen…)
- Normatieve uitsluitingen: bedrijven die internationale normen schenden (mensenrechten, VN-normen…) weren
- « Best effort » benaderingen: prioriteit geven aan continue verbetering, niet alleen aan het huidige niveau
- Aandeelhoudersbetrokkenheid: de strategie van bedrijven beïnvloeden via stemrecht of dialoog
Een voorbeeld van deze verrijkingslogica is de toepassing van het ISR-label, dat vereist dat men verder gaat dan een eenvoudige « best in class » aanpak om de sociale kwaliteit van investeringen te garanderen (het ISR-label bevordert zo een verantwoorde praktijk).
Belang van de Analyse van ESG-Ratings
Niet-financiële prestaties zijn gebaseerd op ESG-ratings, maar deze zijn niet altijd homogeen tussen ratingbureaus. De aangetroffen problemen:
- Methodologische verschillen tussen bureaus
- Soms trage actualisering van scores
- Onvolledige of niet-geverifieerde gegevens
- Risico op « greenwashing » bij gebrek aan controles
| Probleem | Potentiële Gevolg |
|---|---|
| Verschil in ESG-scores | Moeilijkheid van vergelijking |
| Niet-geharmoniseerde gegevens | Risico op bevooroordeelde investeringen |
| Gebrek aan transparantie | Minder vertrouwen van spaarders |
Een rigoureuze analyse van de ratings en ESG-criteria blijft dus een belangrijk aandachtspunt voor de selectie en opvolging van ISR-portefeuilles.
Implementatie van de « Best in Class » Benadering
Het implementeren van een « best in class » beleggingsstrategie vereist een gestructureerde aanpak. Het gaat niet alleen om het bekijken van ESG-scores, maar ook om het begrijpen hoe deze concreet worden toegepast in elke sector. Het is een beetje als het kiezen van het beste fruit in elke mand, zonder te negeren dat sommige manden van nature kwetsbaarder zijn dan andere.
Definitie van de Verantwoordelijke Beleggingsstrategie
De eerste stap is het duidelijk definiëren van de filosofie van uw fonds. Wat betekent verantwoord beleggen voor u? Voor een « best in class » benadering betekent dit de toewijding om de best presterende bedrijven op ESG-criteria binnen hun eigen sector te selecteren. Dit betekent dat zelfs in industrieën die traditioneel als minder duurzaam worden beschouwd, we proberen te investeren in de leiders van verbetering. Het is ook nodig om te beslissen of deze benadering alleen zal worden gebruikt of gecombineerd met andere methoden, zoals gerichte sectorale uitsluitingen om de meest problematische activiteiten te vermijden.
Analyse van ESG-Criteria en Selectie van Bedrijven
Zodra de strategie is gedefinieerd, is het tijd voor analyse. De milieu-, sociale en bestuursaspecten (ESG) van elk bedrijf moeten nauwkeurig worden bekeken. Voor het milieuaspect kunnen we bijvoorbeeld onderzoeken hoe een bedrijf omgaat met zijn broeikasgasemissies, zijn waterverbruik of zijn afval. Het idee is om bedrijven binnen hun sector te vergelijken. Een bedrijf in de auto-industrie dat de CO2-uitstoot vermindert, zal beter worden gerangschikt dan een ander dat deze inspanning niet levert, zelfs als de sector als geheel een grotere impact heeft dan bijvoorbeeld de softwaresector. Het is belangrijk om de beschikbare ESG-ratings te bekijken, maar ook te begrijpen wat ze verbergen. Ruwe gegevens over emissiebeheer zijn vaakzeggender dan simpele scores.
Opbouw en Opvolging van de Portefeuille
Nadat de « beste leerlingen » van elke sector zijn geïdentificeerd, moet de portefeuille worden opgebouwd. Dit omvat het selecteren van aandelen rekening houdend met zowel ESG-criteria als klassieke financiële doelstellingen. Het doel is een gediversifieerde portefeuille te hebben die de gekozen « best in class » strategie weerspiegelt. Zo kan bijvoorbeeld worden besloten om een bepaald percentage aan elke sector toe te wijzen, waarbij altijd de best beoordeelde bedrijven van die sector worden geselecteerd. Het is ook mogelijk om zich te concentreren op specifieke markten, zoals de Zwitserse markt bijvoorbeeld, door dezelfde logica toe te passen.
Het werk stopt daar niet. Regelmatige opvolging is essentieel. Er moet voor worden gezorgd dat bedrijven hun ESG-prestaties blijven verbeteren en dat de portefeuille in lijn blijft met de oorspronkelijke strategie. Regelmatige rapporten over de niet-financiële prestaties en de impact van het fonds zijn noodzakelijk voor transparantie. Het is een continu proces van evaluatie en aanpassing.
Conclusie over de « Best in Class » Benadering
Uiteindelijk biedt de « best in class » benadering een pragmatische manier om ESG-criteria te integreren in beleggingsbeslissingen. Het erkent de inspanningen van bedrijven binnen hun eigen sector, zelfs in gebieden die traditioneel als minder groen worden beschouwd. Zoals we echter hebben gezien, kan deze methode alleen zijn beperkingen hebben. Voor een werkelijk verantwoorde beleggingsstrategie die in lijn is met sterke overtuigingen, is het vaak verstandig om deze aan te vullen. Overweeg de combinatie van « best in class » met andere methoden, zoals gerichte uitsluitingen, kan helpen bij het opbouwen van een portefeuille die niet alleen de beste leerlingen zoekt, maar ook de meest problematische praktijken vermijdt. Het is een manier om te navigeren in de wereld van duurzaam beleggen, op zoek naar een balans tussen prestaties en positieve impact.
Veelgestelde Vragen (FAQ)
Wat is de « best in class » benadering?
De « best in class » benadering is een manier om te kiezen in welke bedrijven te investeren door te kijken naar de bedrijven die het beste presteren op ESG-criteria (milieu, sociaal, bestuur) binnen hun sector. We wijzen een hele sector niet af, maar we behouden de bedrijven die de meeste inspanningen leveren om verantwoord te zijn.
Wat is het verschil tussen « best in class » en uitsluiting?
De uitsluitingsmethode verwijdert direct bepaalde sectoren of bedrijven die als slecht voor de planeet of de samenleving worden beschouwd, zoals wapens of kolen. « Best in class » daarentegen behoudt de beste leerlingen van elke sector, zelfs in moeilijke sectoren.
Waarom kiezen voor de « best in class » benadering?
Deze methode moedigt alle bedrijven aan om zich te verbeteren, zelfs in sterk vervuilende sectoren. Het helpt ook bij het creëren van een gevarieerde en gebalanceerde portefeuille, omdat er geen hele sectoren worden geschrapt.
Wat zijn de nadelen van de « best in class » benadering?
Een zwak punt is dat men nog steeds kan investeren in bedrijven uit controversiële sectoren, zoals olie, als ze de minst slechte zijn. Daarom combineren sommigen deze benadering liever met andere methoden, zoals uitsluiting.
Hoe worden de ESG-criteria voor « best in class » gekozen?
De ESG-criteria worden aangepast aan elke sector. Zo gaan we een bouwbedrijf en een dienstverlenend bedrijf niet op dezelfde manier beoordelen, omdat hun impact verschilt. We kijken naar de niet-financiële ratings, rapporten en de inspanningen van het bedrijf.
Kan de « best in class » benadering worden gemengd met andere methoden?
Ja, dat wordt zelfs aangeraden. Veel fondsbeheerders voegen uitsluitingen of andere criteria toe om de waarden van beleggers beter te respecteren en bepaalde sectoren te vermijden, zelfs als een bedrijf daarin de beste is.
